از نظر پدیده شناسی، توهمات بارزترین نوع دریافت غلط هستند. در اینجا به چهار تعریف از توهم می پردازیم:1) دریافت کردن بدون آنکه موضوعی در کار باشد. (اسکوئیرول، 1838)2) توهمات شایان (hallucination proper) دریافتهای غلطی هستند که به هیچ وجه تحریف دریافتهای واقعی نبوده، ولی خود را به صورت موضوع کاملا جدیدی نشان می دهند و همزمان با دریافتهای واقعی و در کنار آن اتفاق می افتند. (یاسپرس، 1962)3) توهم یک دریافت برون تنی بوده که مطابق با یک موضوع واقعی نیست. (اسماتیز، 1956)4) از نظر اسلید (1976) سه ملاک برای تعریف عملیاتی توهم لازم است:الف) تجربه ای شبیه دریافت در غیاب یک محرک خارجی.ب) تجربه ای شبیه دریافت که کاملا بدون میل فرد و خود به خود اتفاق افتاده و براحتی توسط دریافت کننده قابل کنترل نیست.

زمینه و هدف: روش های مراقبت از خود در مقابل توهم شنوایی می توانند آشفتگی های ناشی از توهم را در مددجویان اسکیزوفرنیک کاهش دهند. هدف این پژوهش بررسی فراوانی روش های مراقبت ازخود در توهمات شنوایی در بیماران اسکیزوفرنیای پارانوئید بستری در بیمارستان شفا بود.مواد و روش کار: این پژوهش یک مطالعه توصیفی بر روی 201 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی پارانوئید، بستری در بخش های روانپزشکی با روش نمونه گیری آسان بود. جمع آوری داده ها با پرسشنامه ای مشتمل بر دو بخش صورت گرفت، بخش اول مشخصات جمعیت شناختی و بخش دوم پرسشنامه خود گزارش دهی با 38 عبارت در مورد راهکارهای مراقبت از خود.یافته ها: بین برخی از متغیرهای دموگرافیک و موثر دانستن روش های مراقبت از خود در توهم شنوایی ارتباط معنی دار آماری وجود داشت. بین جنس با حیطه جسمی (P<0.05)، شغل با حیطه جسمی (P<0.07) وضعیت زناشویی با حیطه شناختی (P<0.07) وضعیت زندگی با حیطه رفتاری (P<0.01) و وضعیت زناشویی با حیطه رفتاری (P<0.01) ارتباط وجود داشت. 53.2 درصد از نمونه ها توهم شنوایی خود را از نوع صداهایی که امر می کنند گزارش کردند، هم چنین موثرترین روش مراقبت از خود در توهم شنوایی از نظر بیماران، در حیطه روش های جسمی بودکه سوء مصرف مواد (82.1%) بیشترین روشی بود که در این حیطه از نظر مددجویان موثر شناخته شد.نتیجه گیری: مددجویان مبتلا به اسکیزوفرنیای پارانوئید بیشتر از روش های حیطه جسمی مراقبت از خود درمقابل توهم شنوایی استفاده می کردند و این نتایج تاکیدی بر نیاز این مددجویان به مداخلات مناسب پرستاری، در رابطه با آموزش و هدایت آن ها در انتخاب روش های موثر و مناسب مراقبت از خود در توهم شنوایی است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: امروزه با وجود دریافت درمانهای دارویی منظم در بیماران مبتلا به اسکیزو فرنی، تجربه توهم شنوایی تداوم می یابد. بنابراین برای علایم باقیمانده نیاز به استفاده از راهکارهای خود مراقبتی وجود دارد. این راهکارهای خود مراقبتی می توانند آشفتگی های ناشی از توهم را در این مدد جویان کاهش دهند. انحراف فکر، ریلاکسیشن و گوش کردن به موسیقی از استراتژیهای خیلی موثر هستند. هدف از این مطالعه تعیین راهکارهای خود مراقبتی در کنترل توهم شنوایی در مددجویان اسکیزوفرنیک مراجعه کننده به بیمارستان شفا می باشد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی بر روی 100 بیمار اسکیزوفرنی است که از میان بیماران بستری در بخش های مختلف بیمارستان شفا در شهر رشت با روش نمونه گیری آسان انتخاب گردیدند. جمع آوری داده ها با پرسشنامه ای مشتمل بر چهار بخش، بخش اول مشخصات دموگرافیک و بخش دوم پرسشنامه خود گزارش دهی با 38 عبارت در مورد راهکارهای مدیریت مراقبت از خود می باشد. بخش سوم در مورد شدت توهم (که در آن امتیاز 1 بدون شدت و امتیاز 10 برای شدت بیش از حد) و بخش چهارم در مورد میزان تداخل توهم در فعالیتها امتیاز1 ، عدم تداخل در فعالیتها و امتیاز 10 برای تداخل بیش از حد در فعالیتها می باشد.یافته ها: یافته ها نشان داد که 45.5 درصد سن واحد های مورد پژوهش کمتر از 30 سالگی (9.5±33.2)، 87.2 درصد مرد و 70.3 درصد بیکار بودند. بین متغیرهای دموگرافیک و شدت توهم، ارتباط آماری وجود نداشت ولی بین وضعیت زناشویی با سطح تداخل توهم شنوایی در فعالیتها(P<0.3)  ارتباط معنی دار وجود داشت. بیشترین روش مورد استفاده جهت کنترل توهم شنوایی گروه روش های رفتاری با میانگین 10.26 و انحراف معیار 3.26 بود که در این دسته بیشترین راهکار موثر، خواندن دعا، نیایش و قرآن بوده است. همچنین بین سطح تداخیل در فعالیت ها و شدت توهم با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون نیز r=0.64 با P<0.001 ارتباط معنی دار آماری وجود دارد. در ضمن بیشترین منبع کسب اطلاعات «خود بیمار» ذکر شده است.نتیجه گیری: بیماران گیلانی مبتلا به اسکیزوفرنی بیشتر از راهکارهای حیطه رفتاری بخصوص روش خواندن نماز، دعا و قرآن استفاده می کردند. ارتباط معنی دار آماری بین متغیرهای جمعیت شناختی و راهکارهای تطابقی وجود نداشت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

هدف: در این مطالعه تاثر نوار صوتی بر شدت و مدت توهمات شنوایی مقاوم به درمان در سه بیمار مبتلا به اسکیزوفرنیا بررسی شده است. روش: در آغاز از بیماران خواسته شد تا شدت و مدت توهمات شنوایی را به مدت یک هفته یادداشت کنند. سپس سه هفته پی در پی، هر هفته یک نوار صوتی به آنان داده شد و بیماران در فاصله ساعت 10 صبح تا دو بعداز ظهر هر روزبه مدت دو ساعت به نوارصوتی گوش می دادند. برای این منظور دستگاه پخش صوت متحرکی در اختیار آنان گذاشته شد. بیماران در هنگام پخش نوار صوتی، در صورت وجود توهم شنوایی،مدت و شدت آن را ثبت می کردند. نوارهای صوتی شامل موزیک کلاسیک و موزیک و صدای انسان (رادیو پیام) و نوار خالی (به عنوان کنترل) بود. برای مقایسه مدت و شدت توهمات شنوایی در حالت پیش از گوش دادن به نوارصوتی و پس از ﺁن از آزمون آماری t بهره گرفته شد. یافته ها: شدت و مدت توهمات شنوایی در هنگام گوش کردن به موزیک کلاسیک، نوار موزیک و صدای انسان، به طور چشمگیری کاهش یافت (p<0.05). این کاهش در مورد نوار خالی دیده نشد. نتیجه گیری: بکارگیری نوار صوتی می تواند در کاهش شدت و مدت توهمات شنوایی سودمند باشد. بهره گیری از پخش صوت متحرک ساده است و احساس کنترل بیمار بر توهماتش را افزایش می دهد.

زمینه و هدف: نقص در بازبینی منبع به عنوان یکی از نقایص مطرح شده در مبتلایان به اسکیزوفرنیا به تازگی مورد توجه شناخت گرایان قرار گرفته، در تبیین برخی علایم اساسی مانند توهم و هذیان مورد استفاده قرار می گیرد. از این رو هدف این پژوهش، بررسی نقش توانایی بازبینی منبع اطلاعات در بروز پدیده توهم شنوایی بود.مواد و روش ها: بر اساس یک مطالعه علی - مقایسه ای از میان کلیه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا و اختلال افسردگی اساسی مراجعه کننده و بستری در چهار بیمارستان اعصاب و روان شیراز از خرداد 1387 تا اردیبهشت 1388، 40 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنیا و 21 بیمار مبتلا به اختلال افسردگی اساسی به علاوه 19 فرد بهنجار به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و پس از انجام مصاحبه تکمیلی، به وسیله یک آزمایه بازشناسی حافظه رایانه ای که توسط مولف اول مقاله طرح گردید و به وسیله کارشناس رایانه ساخته شد، مورد آزمون قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل آماری نتایج از روش آماری علامت یابی (SDT) استفاده شد و برای هر فرد دو نمره حساسیت پاسخ و سوگیری پاسخ محاسبه شد.یافته ها: بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی دارای توهم شنوایی در نمره حساسیت پاسخ بخش تصویری آزمایه، ضعیف ترین عملکرد را داشته اند، که قابل استناد به سوگیری پاسخ و دارو نیست.نتیجه گیری: این نتایج موید فرضیه های مطرح شده بر اساس مدل بسط مجدد Fernyhough در مورد مکانیزم بروز پدیده توهم شنوایی بود.

به پیشگفتار کوتاه ژان پیاژه بر «دائره المعارف بین المللی روان پزشکی، روان شناسی و روان  تحلیل گری» در سال 1997 توجه کنید:وقتی جوان بودم (سالها پیش) روان شناسان بزرگی مانند ثوراندیک، اسپیرمن، کهلر، بینه، کلاپارد و بسیاری دیگر، که صحنه را زیر سلطه داشتند، می توانستند درباره ادراک، هوش، یادگیری، رغبتها، عواطف و جز آن به بحث بنشینند و از شناخت خود درباره همه قلمروهای روان شناسی احساس غرور کنند. اطلاعاتشان در باره کارهای اصلی به روز بود، همه مطالب پر اهمیت مرتبط با این زمینه ها را می خواندند و در مورد روان پزشکی و عصب شناسی نیز از معلومات عمومی گسترده ای برخوردار بودند. متخصصان بزرگ عصب شناسی و روان پزشکی هم با روان شناسی آشنا بودند. تنها سد ناراحت کننده ای که مشاهده می شد، سدی بود که روان تحلیل گران را از روان شناسان تجربی جدا می کرد. اما در حالی که گروه نخست نسبت به روان شناسی علمی، نگاهی تفاهم آمیز نداشتند در بسیاری از افراد گروه دوم، آمادگی درک مبانی روان تحلیل گری مانند اهمیت ناهشیاری و ریشه های آن در خردسالی، سرکوب گری و غیره به چشم می خورد.